Εκτύπωση PDF

Βραβείο ο Γιώργος, αλλά η φούμα σύννεφο!

29 Απριλίου 2011

γράφει η Ελένη Λαζάρου


Ο Γιόχαν από τη Σουηδία βρίσκεται εδώ και λίγες μέρες για διακοπές στην Ελλάδα μαζί με τη σύζυγο και τον γιο τους. Πήγαινε με ταξί στο μουσείο της Ακρόπολης, όταν στο ραδιόφωνο ακούστηκε η είδηση για τη βράβευση του Γιώργου Παπανδρέου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, «για την σταθερή αντικαπνιστική του στάση και την υιοθέτηση αυστηρής σχετικής νομοθεσίας που ανακοινώθηκε στη Μόσχα στο πλαίσιο της πρώτης παγκόσμιας διάσκεψης υπουργών Υγείας». Ζήτησε από τον ταξιτζή να του μεταφράσει την είδηση. Ο οδηγός το έκανε, αλλά ο Γιόχαν ήταν σίγουρος ότι τα αγγλικά του ήταν λάθος, καθώς μόλις το προηγούμενο βράδυ βγήκε με την οικογένειά του για φαγητό και ποτό και σε αμφότερα τα κέντρα διασκέδασης τους έπνιξαν τα ντουμάνια.

Τότε ο ταξιτζής του εξήγησε ότι στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται κανένας νόμος. Ο Γιόχαν συνέχισε ακόμη να μην καταλαβαίνει.

Την ίδια απορία θα ‘χουν και πολλοί άλλοι τουρίστες που βρίσκονται στην χώρα μας, ενώ είναι σίγουρο πως και οι υπεύθυνοι του ΠΟΥ αν έκαναν μια βόλτα στην Athens by night θα ταλαντεύονταν πριν δώσουν το βραβείο στον Γιώργο Παπανδρέου.

Δυστυχώς, η πολυδιαφημισμένη και πολυαναμενόμενη καπνοαπαγόρευση παραμένει στα χαρτιά. Σε όσες καφετέριες, ταβέρνες, εστιατόρια και μπαρ έχω πάει το τελευταίο χρονικό διάστημα, θαμώνες και εργαζόμενοι καπνίζουν σαν να μην απαγορεύεται. Η μόνη διαφορά είναι ότι σε κάποια μαγαζιά το τασάκι είναι καμουφλαρισμένο σε ποτήρι ή κουτάκι. Όσο για ελέγχους, δεν είδα να γίνονται πουθενά, πέρα από αυτούς που έγιναν μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα -κατόπιν συνεννόησης με τα κανάλια, βεβαίως –βεβαίως!

Όπως διάβαζα στο site nosmoke.gr, εδώ και δεκαετίες στη χώρα μας ψηφίστηκαν περισσότεροι από 20 αντικαπνιστικοί νόμοι και η αλήθεια είναι ότι φαινόταν από την αρχή ότι δεν θα εφαρμοστεί ούτε ο τελευταίος. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η νοοτροπία του Έλληνα, που θεωρεί «μαγκιά» την ανυπακοή στους νόμους αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Συνέβαλαν και οι Δήμαρχοι, που για ψηφοθηρικούς λόγους δεν έκαναν τους ελέγχους όπως έπρεπε, ενώ και η Πολιτεία αποδείχθηκε ανέτοιμη και ανίκανη να εφαρμόσει τον νόμο που πέρασε. Εξαγγέλθηκαν έλεγχοι που δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς προσωπικό, και ποινές που δεν μπορούσαν να επιβληθούν δίχως τους απαραίτητους μηχανισμούς. Καταστάσεις για γέλια και για κλάματα…

Όσο για την πολυδιαφημισμένη τηλεφωνική γραμμή για την διακοπή του καπνίσματος, λειτουργεί για να δέχεται καταγγελίες των οποίων η τύχη αγνοείται. Πέρα από τα στατιστικά στοιχεία δεν γνωρίζουμε σε ποιά μαγαζιά έγινε έλεγχος, τι πρόστιμα επιβλήθηκαν, ποιά από αυτά πληρώθηκαν και αν το ποσοστό από αυτά που επιβάλει ο νόμος επέστρεψε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για την ενίσχυση των ελέγχων.

Έτσι, οι πελάτες συνεχίζουν να καπνίζουν γνωρίζοντας πως δεν θα τιμωρηθούν, και οι καταστηματάρχες τους το επιτρέπουν γιατί δεν μπορούν, εν μέσω κρίσης, να γίνουν δυσάρεστοι. Και, φυσικά, το πρόβλημα δεν υφίσταται μόνο στα νυχτερινά κέντρα. Καπνιστές υπάρχουν και μέσα στις δημόσιες υπηρεσίες -ακόμη και στα νοσοκομεία…

Κι όλα αυτά, επειδή το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με λάθος τρόπο από την Πολιτεία.

Όταν ο ιατρικός κόσμος αναγνωρίζει ότι ο καπνιστής είναι ασθενής και εξαρτημένος και μπορεί να βρει το «ναρκωτικό» του ελεύθερα στο περίπτερο, δεν μπορεί να του το κόψει με το «έτσι θέλω». Έστω και αργά η Πολιτεία θα πρέπει να λύσει το πρόβλημα πλάθοντας τους αυριανούς πολίτες με αντικαπνιστική κουλτούρα.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το βραβείο αυτό δεν ανήκει στον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά σε αυτούς που κάνουν πραγματικό αντικαπνιστικό αγώνα . Ελπίζω, πάντως, το βραβείο να γίνει αφορμή, ώστε  ο πρωθυπουργός μας να κάνει όσα δεν έκανε μέχρι τώρα.

Δημοσίευμα: aixmi.gr / 29-4-11