Εκτύπωση PDF
  • Βίκη - 35 ετών (δημοσιεύθηκε 16/1/2007)

    Κάπνιζα από 19 ετών. Πριν 2½ χρόνια βιώνοντας το θάνατο ενός κοντινού μου προσώπου, βρέθηκα σ' ένα σταυροδρόμι στη ζωή μου, όπου έπρεπε να διαλέξω ποιό δρόμο ν' ακολουθήσω. Τότε ήταν που αφυπνίστηκα και εισήλθα σε μια εξέλιξη πνευματική. Συνειδητοποίησα πως οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουμε να καλομεταχειριστούμε τον εαυτό μας, να περάσουμε καλά. Απ' τις επιθυμίες όμως ξεκινάνε όλα τα πάθη και τελικά κινδυνεύουμε να καταστρέψουμε τον εαυτό μας. Έτσι ήρθα κοντά στο Θεό, έγινα συνειδητοποιημένη Χριστιανή και άρχισα να προσεύχομαι για ν' αποβάλλω τα πάθη της ψυχής μου. Κάθε μέρα προσευχόμουν και προσπαθούσα να μη σκέφτομαι τόσο πολύ τον εαυτό μου και να πράττω τα σωστά. Αφορμή για να κόψω το κάπνισμα στάθηκε η καινούρια δουλειά που έπιασα πριν 5 μήνες. Βρέθηκα ξαφνικά σ' ένα περιβάλλον υγιές, πολιτισμένο, θετικό και μη καπνιστικό. Τις ώρες εργασίας μου δεν επιτρεπόταν να καπνίσω, αλλά το εντυπωσιακό είναι πως άρχισε σιγά-σιγά να υποχωρεί η ανάγκη να καπνίσω και στις εκτός εργασίας ώρες. Μέχρι που μια μέρα το πήρα απόφαση και δεσμεύτηκα στον εαυτό μου να μη ξανακαπνίσω. Το να σβήσω το τσιγάρο ήταν επώδυνο. Θέλει πίστη και ψυχική δύναμη, θέλει να ξεπεράσουμε τη ζώνη άνεσής μας. Τα κατάφερα όμως με τη βοήθεια του Θεού. Υπάρχουν βέβαια στιγμές που βλέπω να καπνίζουν και ζηλεύω, αλλά μ' εμποδίζει το μυαλό μου. Λέω μέσα μου: «Τι πας να κάνεις; Να προδώσεις τον ίδιο σου τον εαυτό; Αυτό που έκανες ήταν συνειδητοποιημένο. Δεν έχεις δικαιολογία να γυρίσεις πίσω». Το τσιγάρο βλάπτει την υγεία. Και οι αρνητικές μας σκέψεις βλάπτουν το χαρακτήρα μας και τη ζωή μας ολόκληρη. Μέσα από μια διαδικασία αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης προσπάθησα ν' αλλάξω πρώτα τα εσωτερικά και διαπίστωσα ότι και τα εξωτερικά είναι τότε ευκολότερο ν' αλλάξουν. Διαπίστωσα επίσης με έκπληξη και χαρά μαζί πως όλοι έλεγαν ότι έγινα πιο λαμπερή, ότι παίρνουν από μένα, ότι βγάζω θετική ενέργεια. Αυτά όλα όμως δεν ήταν δικά μου. Ήταν απ' το Θεό. Όταν Του ζητάς κάτι σου δίνει. Κι όταν βάζεις έναν ανώτερο στόχο σε βοηθάει να τον πετύχεις. Τώρα που έχω απομακρυνθεί απ' το προηγούμενο πάθος μου, βλέπω καθαρά πόσο ανόητος και τρελός μπορεί να γίνει ο άνθρωπος, ώστε να μην είναι σε θέση να δει το οφθαλμοφανές και το αυτονόητο! Είμαι πολύ ευτυχισμένη που τα κατάφερα κι αυτό που με προβληματίζει τώρα είναι πως να βοηθήσω και το σύζυγό μου να το κόψει.

  • Ανώνυμος (δημοσιεύθηκε 28/2/2007)

    Θέλω να διαλύσω ένα μύθο που κυκλοφορεί σχετικά με το κάπνισμα: Ότι δηλαδή το τσιγάρο σε αποτρέπει από το να πάρεις κιλά. Προσωπικά ήμουν καπνιστής για πάνω από 15 χρόνια και παράλληλα και υπέρβαρος, ότι χειρότερο δηλαδή σα συνδυασμός. Με τη διακοπή του τσιγάρου πριν από δέκα χρόνια παράλληλα μπήκα και σε διαδικασία αδυνατίσματος με καλά αποτελέσματα. Eκτοτε είμαι έντονα αντικαπνιστής, δεδομένου ότι είμαι και νοσοκομειακός γιατρός, παρά το ότι πολλοί συνάδελφοί μου και νοσηλευτές καπνίζουν, προσβάλλοντας το ανθρώπινο σώμα που έχουν ταχθεί να υπηρετούν.

  • Ανδρέας - 29 ετών (δημοσιεύθηκε 27/10/2006)

    Καπνίζω από τα 15 μου. Πριν απο 4 ημέρες ακριβώς, ξύπνησα το βράδυ και έβηχα σαν 80 χρονών γέρος! Τα πήρα στο κρανίο. Αρχισα να βρίζω το κ...τσίγαρο. Τα πήρα όλα τα σύνεργα (καπνούς, θήκες, αναπτήρες, φιλτράκια, χαρτάκια) και τα πέταξα στα σκουπίδια. Αποφάσισα να το κόψω. Την άλλη μέρα κατά τις 10, άρχισα στην κυριολεξία να τρέμω. Παρείγγειλα καφέ και άναψα τσιγάρο. Αγόρασα τσίχλες nicorete και παρόλα αυτά συνέχισα τις πρώτες 2 μέρες να καπνίζω απο 2-3 τσιγάρα την ημέρα. Χτες δεν έκανα κανένα. Σήμερα δεν έχω κάνει και να σας πω την αλήθεια δε μου λείπει και ιδιαίτερα. Μπορώ να πώ ότι όταν το μυρίζω, μ' ενοχλεί κιόλας! Ελπίζω να τα καταφέρω και να το κόψω μιά για πάντα!

  • Χαράλαμπος Παπαδημητρίου - 74 ετών (δημοσιεύθηκε 14/6/2006)

    Κάπνιζα σποραδικά από 16 ετών και συστηματικά από τα 20. Στα 42 μου συνέβη το εξής. Ένα πρωί στο γραφείο όταν με τον καφέ μου άναψα το πρώτο τσιγάρο, όπως έκανα κάθε μέρα, ένιωσα μια «σουβλιά» στο στήθος. Μετά δυό ώρες με τον δεύτερο καφέ και το δεύτερο τσιγάρο ένιωσα ξανά έναν πολύ έντονο στιγμιαίο πόνο στο στήθος. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία. Εκείνη τη νύχτα όμως ξύπνησα από έναν αφόρητο πόνο στο στήθος, σα να είχε ανέβει πάνω μου ένας γίγαντας και να με πάταγε. Νόμιζα ότι θα πεθάνω. Όταν ξημέρωσε δε πίστευα ότι είμαι ακόμα ζωντανός. Ο πόνος είχε πια περάσει, μα όλη μέρα ένιωθα μια ατονία. Πήγα σε γιατρούς, έκανα εξετάσεις κι έμεινα μια βδομάδα στο κρεβάτι. Μάλλον δεν ήταν έμφραγμα αλλά ψευδοστηθάγχη του καπνιστού. Αναρωτήθηκα: «Μα τι κάνω; Θ' αφήσω ορφανά τα παιδιά μου για το κ....τσίγαρο;» Κατάλαβα πως το τσιγάρο μου μίλησε και μου είπε: «Κόψε με γιατί θα σε κόψω». Το έκοψα την ίδια κιόλας μέρα. Επί 2 χρόνια ένιωθα έντονη την επιθυμία να καπνίσω, αλλά αντιστάθηκα. Μετά τα 2 χρόνια το ξέχασα τελείως. Από τότε δεν ξαναείχα ποτέ κανένα πρόβλημα με την καρδιά μου.